Bologna 2.0

Inmiddels aangeland op ‘Bologna Centraal’. Het was nog een hele tour om de bus te vinden – bordjes met ‘bus touristico’ werken best verwarrend wat dat betreft. Gelukkig kwam ik nog twee Nederlandse dames tegen die ook op zoek waren naar de bus en uiteindelijk is het, na veel zoeken en een behulpzame, doch alleen Italiaans en Frans sprekende buschauffeur, toch gelukt! Ik sprak mijn eerste woorden Italiaans, die neer kwamen op ‘het is inderdaad héél erg warm!’ en ‘ik spreek geen Italiaans’ en werd binnen een minuut na vertrek ondergedompeld in de Italiaanse cultuur – er stond namelijk een Fiat 500 geparkeerd op de snelweg, half op de vluchtstrook, half op een rijstrook. Onderweg veel van Bologna gezien; ik was, na vier jaar, bijna vergeten hoe mooi die stad is. Nog even naar onze grote held Garibaldi gezwaaid en me geërgerd aan een plakkaat van paus Pius VII, waar ik maar niet van af schijn te kunnen komen, ook als ik niet in Rome ben. Nu ben ik op Bologna Stazione Centrale, waar ik geduldig wacht op de trein die pas over een uur aankomt. Bij gebrek aan stoelen en bankjes zit ik nu op perron drie op de grond, met een laptop op mijn schoot en mijn ‘melkflessenbenen’ in de zon, in de hoop dat deze ooit net zo bruin willen worden als mijn armen. Het wachten geeft me in ieder geval even de tijd om de scriptie van Ruben nog een stuk door te lezen. Hoera!

Sonja, ik zit nu trouwens naast een Italiaan die ‘Amleto’ van Shakespeare aan het lezen is :)

Voor nu dompel ik mezelf weer even onder in de wereld van de nationale politie, straks op weg naar de stad van de Renaissance en het humanisme: Firenze! Voor het geval je het nog niet weet: zo heet Florence in het Italiaans… En voor het geval je dacht dat Florence in Frankrijk lag… Nou ja, niet echt dus.